دانشگاه تبریز نشریه مهندسی عمران و محیط زیست 2008-7918 49 96 2019 11 22 The Effect of Using Montmorillonite on Reducing Radon in Soil بررسی تأثیر جاذب نانو رس مونت موریلونیت بر کاهش گاز رادون خاک 1 7 9647 10.22034/ceej.2019.9647 FA الهام اسراری دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه پیام نور، تهران بنت الهدی امانت دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران طاهره مهدیار دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه پیام نور، تهران Journal Article 2019 12 08 Exposure, takes place every day from natural and artificial sources, but the highest dose is related to normal radiation, which most of it is related to radon exposure. According to the World Health Organization reports, radon after smoking is considered as the second leading cause of lung cancer in the community (Salgado, 2015) (Wheeler, 2012). Ramsar is known as the riskiest place in the world in natural gas radon exposure. Given that, many people in their life or work, such as researchers, miners, hospitals, government offices, schools are exposed to the radioactive material, the feasibility of using available and affordable materials as an adsorbent of radon gas can play an important role in increasing public health (Yousefi, 2014). The objective aim of this study is investigating of various factors affecting radon reduction with montmorillonite in areas with high natural radiation. Effects of weight, adsorbent particle size, humidity, comparison of different materials to reduce radon were considered as other aims of this research. پرتوگیری همه روزه از منابع طبیعی و مصنوعی صورت می­گیرد. بالاتـرین دوز آن مربوط به پرتوهای طبیعی بوده که قسمت اعظم آن رادون می­باشد. بر اساس گزارش­های سازمان بهداشت جهانی، این گاز بعد از سیگار کشیدن، دومین عامل سرطان ریه محسوب می­شود. رامسر، به عنوان پرخطرترین نقطه دنیا در پرتودهی گاز طبیعی رادون شناخته شده است. بنابراین امکان­سنجی استفاده از مواد در دسترس و مقرون به صرفه، به عنوان جاذب گاز رادون، می­تواند نقش مهمی در افزایش سلامت جامعه ایفا کند. هدف این پژوهش بررسی عوامل مختلف مؤثر در کاهش گاز رادون با جاذب مونت موریلونیت در مناطق با پرتوزایی طبیعی بالا است. آزمایش­ها با روش اندازه­گیری فعال توسط دستگاه پراسی و با استفاده از خاک منطقه تالش انجام شد. در این تحقیق در دوره­های شش ساعته اندازه­گیری رادون توسط دستگاه پراسی و رطوبت کم­تر از 10 درصد، حداکثر میزان کاهش رادون 74/56 درصد برای نانو مونت موریلونیت و3/55 درصد برای میکرو مونت موریلونیت به دست آمد. همچنین از آزمایش­های طیف­نگاری گاما، پراکنش اشعه X، تخلخل سنجی و آزمون آماری غیـرپارامتریک برای تحلیل داده­ها استفاده شد. تأثیر میزان متفاوت وزنی، تغییر اندازه مونت موریلونیت، رطوبت و همچنین مقایسه مواد مختلف در کاهش غلظت رادون بررسی گردیـد. پلی اتیلن ماده­ای مناسب برای حذف رادون بود. با افزایش میزان مونت موریلونیت و کاهش رطوبت محیط غلظت رادون کاهش یافت. نتایج آزمایش تخلخل­سنجی نیز بیانگر قطر حفره­های بزرگ­تری در میکرومونت موریلونیت نسبت به نانومونت موریلونیت است؛ لذا میکرومونت موریلونیت درکاهش رادون عملکرد بهتری نشان داد. این جاذب مقرون به صرفه، نسبت به رطوبت هوا حساس و در محیط­های خاک با رطوبت پایین و نزدیک به اشباع دارای عملکرد مؤثرتری است. https://ceej.tabrizu.ac.ir/article_9647_0d20d22950ffdd593fdc74f82ecdec17.pdf