دانشگاه تبریز نشریه مهندسی عمران و محیط زیست 2008-7918 47 89 2018 02 20 Evaluation the Performance of Bed Sill, Collar and Their Combination in Scour Protection of Cylindrical Bridge Pier بررسی عملکرد طوق، آبپایه و ترکیب آنها در کنترل آبشستگی پایه پل استوانه‌ای 113 121 7201 FA نازنین شاه کرمی دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک Journal Article 2018 03 12 One of the main causes of the destruction of marine structures, is creating erosion in its pier foundation. The uncontrolled spread of scour hole undermines the foundation and thereby will threaten the entire structure. In this study, the performance of countermeasure strategies include bed sill, collar and then combination of them were evaluated. Experimental assessment for cylindrical pier has been conducted under the clear water condition. Based on the recommendations resulting from the studies reviewed, bed sill was attached to the downstream side of the pier, the width of the channel, vertically from floor to sediments and circular collar with an outer diameter equal to 3 times the pier diameter, was installed in the bed level. Also in the combination method the integration of last two solutions was used, while bed sill was placed tangent to the downstream of collar. یکی از مهم­ترین عوامل تخریب سازه­های رودخانه­ای، ایجاد فرسایش در فونداسیون پایه­ای شکل آن­ها است. با گسترش کنترل نشده این پدیده، چاله آبشستگی سبب تضعیف فونداسیون و در نتیجه ایجاد تهدید برای کل سازه خواهد شد. در این تحقیق به منظور بررسی عملکرد راهکارهای کنترل آبشستگی پایه پل، روش­های آبپایه، طوق و سپس ترکیب آنها مورد ارزیابی قرار گرفت. ارزیابی به صورت آزمایشگاهی برای پایه استوانه­ای در شرایط آب زلال صورت گرفت. بر اساس توصیه­های منتج از تحقیقات مرور شده، آبپایه مماس بر وجه پایین­دست پایه، هم عرض کانال، به صورت عمود از کف تا تراز رسوبات و طوق دایره­ای با قطر خارجی 3 برابر پل، در تراز بستر نصب شد. در روش ترکیبی نیز از ادغام دو راهکار قبل به طوری که آبپایه مماس بر پایین­دست طوق شود، استفاده گردید. مقایسه راهکارها با آزمایش شاهد نشان داد طوق سبب افزایش زمان تعادل شده­، اما آبپایه این زمان را کاهش داده است. در روش ترکیبی زمان تعادل، مابین زمان تعادل هر راهکار به تنهایی و تقریباً مشابه با آزمایش شاهد گردید. در کاهش عمق حداکثر آبشستگی، بهترین عملکرد مربوط به ترکیب طوق و آبپایه، سپس طوق و بعد از آن آبپایه به ترتیب با 75، 65 و 20 درصد کاهش در کل رودخانه و 100، 90 و 20 درصد کاهش در مجاور پل بود. طوق و روش ترکیبی توانسته­اند اثرات تغییر تراز بستر را در محدوده پل کاملاً بهبود دهند. https://ceej.tabrizu.ac.ir/article_7201_4973cc1b0bb6d5d364d71aded9c7bffe.pdf