دانشگاه تبریز نشریه مهندسی عمران و محیط زیست 2008-7918 52 107 2022 08 23 Investigation of the Effect of Microsilica on the Variations of Strength, Atterberg Limits and Permeability in Cement-Stabilized Clay بررسی تأثیر میکروسیلیس بر تغییرات مقاومت، حدود اتربرگ و نفوذپذیری در خاک رس تثبیت‌شده با سیمان 57 63 13366 10.22034/jcee.2021.44697.2009 FA سجاد توکلی دانشکده فنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایلام محمدحسین امین فر دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز احمد هاشم زاده دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز Journal Article 2021 02 23 <strong>Introduction</strong><br />Soil stabilization is one of the important issues related to the improvement of poor soils in geotechnical engineering. Today, due to high costs and technical and safety problems in implementation, the use of environmentally friendly and appropriate materials to reduce costs and increase efficiency and safety, is one of the basic needs. In this regard, the use of pozzolans can meet the above expectations. Cement soil stabilization is one of the most common methods of soil improvement, which is presented as an effective method for improving loose soils, especially road construction projects, as well as a suitable solution to improve the physical and engineering properties of soil and reduce costs.<br />Since the presence of soft clays can cause high deformation, low resistance and severe scouring ability, therefore, the presence of this type of soil can damage or destroy a structure (Cong et al. 2014, Do et al. 2016), based on this, various methods such as replacement with suitable materials, various improvement methods to deal with the problems caused by the existence of this type of soil have been presented. Chemical modification using conventional additives such as lime and cement is one of the common solutions for the stabilization of such soils (Ahmed, 2015). In general, the process of soil improvement after interaction with the additive depends on the characteristics of the components and environmental conditions. خاک‌های ریزدانه معمولاً دارای مقاومت و ظرفیت باربری کم و مشکلات تورمی هستند. یکی از راه‌های مقابله با مشکلات این نوع خاک‌ها، تثبیت خاک ریزدانه است. تثبیت خاک شامل فعالیت‌هایی است که درنتیجه آن‌ها مشخصات مهندسی خاک بهبودیافته و به ویژگی‌های موردنظر نزدیک می‌شود. این اقدامات باعث افزایش مقاومت، کاهش تورم، کاهش نفوذپذیری، افزایش کارایی و اثرات بسیار سودمند دیگر می‌شود. در این خصوص سیمان یکی از تثبیت‌کننده‌های مهم خاک رس می‌باشـد. هدف این تحقیق، پژوهش در مورد روند اثر ماده پوزلانی میکروسیلیس بر مقاومت تک­ محوری و حدود اتربرگ و نفوذپذیری خاک تثبیت‌شده با سیمان می‌باشد. برای رسیدن به این هدف 38 نمونه با 10 طرح اختلاط مختلف ساخته شده و بر روی آنها آزمایشات آزمایشگاهی ازجمله تعیین مقاومت تک­ محوری، حدود اتربرگ و نفوذپذیری انجام شده است. نتایج به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که افزودن میکروسیلیس به خاک رس تثبیت‌شده با سیمان مقاومت تک­ محوری 7 و 28 روزه خاک را به­ صورت خطی افزایش می‌دهد. در مورد جایگزینی سیمان با میکروسیلیس نتایج نشان می‌دهد که مقاومت با بیشتر شدن مقدار میکروسیلیس و کاهش سیمان، کاهش می‌یابد به جز در طرح اختلاط مربوط به 3% سیمان با 2% میکروسیلیس که در آن مقاومت افزایش می‌یابد. همچنین، افزودن میکروسیلیس باعث افزایش خطی نشانه خمیری و کاهش نفوذپذیری به­ صورت خطی می‌گردد. https://ceej.tabrizu.ac.ir/article_13366_a752b00078523d6046f4cee7eba1671d.pdf